เพราะ “รักเรา ผู้เป็นมนุษย์”

By Paulvs

...ลืมสิ่งที่ผ่านพ้นมาแล้วเสียและโน้มตัวออกไปหาสิ่งที่อยู่ข้างหน้า ข้าพเจ้ากำลังบากบั่นมุ่งไปสู่หลักชัย เพื่อจะได้รับรางวัลซึ่งในพระเยซูคริสต์พระเจ้าได้ทรงเรียกจากเบื้องบนให้เราไปรับ ฟป 3:13 –14

ผมชอบไปวิ่งที่ริมทะเลสาบใกล้บ้าน มีเส้นทางยาวทางหนึ่งที่ทำให้ผมวิ่งไปใกล้ขอบน้ำได้ เมื่อลมเย็นพัดผ่านทะเลสาบ เส้นทางนี้ก็ยากมากสำหรับผมที่จะวิ่งผ่าน มีหลายครั้งที่ผมอยากจะหยุดแล้วล้มตัวลงนอน แต่ผมเรียนรู้ว่าถ้ามุ่งหน้าต่อไป ในที่สุดผมก็จะพ้นจากทิศทางของลมเย็นนี้

มีบ่อยครั้งที่ชีวิตของผมเปรียบเหมือนเส้นทางวิ่งนั้น เมื่อประสบการณ์อันเจ็บปวดทำให้ความตั้งใจและความเชื่อของผมอ่อนแอลง ผมก็ตระหนักว่าพระเจ้าทรงประทับอยู่ด้วยเสมอ ทั้งในยามสุขและยามทุกข์ ทั้งในเวลาที่ทุกอย่างดำเนินไปอย่างเรียบง่ายหรือยุ่งยาก มันจะมีเวลาที่ความทุกข์ยากลำบากดูเหมือนจะหนักหนาสาหัสเกินไปอยู่เสมอ และดูเหมือนว่าพระเจ้าทรงอยู่ห่างไกล แต่ถ้าผมมุ่งมั่น ในขณะที่กำลังเติบโตขึ้น ความเชื่อก็จะเติบโตยิ่งขึ้น แลผมก็รู้สึกถึงการทรงสถิตอยู่ด้วยของพระเจ้าในชีวิตอีกครั้งหนึ่ง

พระองค์ทรงรักเรามากจนยอมให้พระเยซูทรงสิ้นพระชนม์เพื่อช่วยเราทั้งหลาย ให้เราได้ถึงขอบเขตแห่งความรักนี้ช่วยให้เรามีความเชื่อให้วางใจว่าทรงประทับอยู่ด้วยในทุกสถานการณ์ของชีวิต สิ่งที่ยิ่งใหญ่ยิ่งกว่าก็คือพระเจ้าทรงรักทุกคน แม้ในยามที่ไม่มีใครรักเรา แม้ในยามที่เราไม่รักตนเอง แต่พระเจ้าทรงรักเรา ไม่ว่าเราจะร่ำรวยหรือยากจน ไร้ที่อยู่อาศัย เราทั้งหลายคือบุตรของพระเจ้า พระองค์ทรงเห็นว่าเรามีค่าและรักเรานิรันดร์ พระองค์ช่วยให้เรารักตนเองเพื่อจะรักผู้อื่นได้เพื่อจะรู้ว่าเราจะได้รับพระพรเนื่องจากความรักนิรันดร์ของพระองค์

เพราะว่าพระเจ้าทรงรักโลกจนได้ทรงประทานพระบุตรองค์เดียวของพระองค์ เพื่อทุกคนที่วางใจในพระบุตรนั้นจะไม่พินาศ แต่มีชีวิตนิรันดร์ ยน 3:16

เราเห็นสิ่งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นเสมอ เพราะคนบางคนต้องการมีอำนาจเพื่อตัวเอง เราเห็นสิ่งที่พระเยซูเจ้าทรงรับการทรมาน แม้ว่าพระองค์คือพระเป็นเจ้า มีฤทธิ์อำนาจเด็ดขาดแต่สิ่งที่พระองค์ทรงรับการทรมานและยอมตายก็เพราะ “รักเรา ผู้เป็นมนุษย์”