ชวนคิดชวนรำพึง

เล็กน้อยแต่ยิ่งใหญ่ โดย สามเสน 226

ในระหว่างการเดินทางในถิ่นทุรกันดาร ชนชาติอิสราเอลก็พบกับการรอคอย พวกเขาต้องหยุดและเดินหน้าต่อไปตามพระบัญชาของพระเจ้า เมื่อเมฆเคลื่อนออกจากเหนือพลับพลา พวกเขาก็เริ่มออกเดินทาง แต่เมื่อใดที่เมฆหยุดอยู่เหนือพลับพลา พวกเขาก็ต้องหยุดพัก พวกอิสราเอลอาจไม่มีความอดทนพอเมื่อพวกเขาพร้อมที่จะเคลื่อนขบวนไปข้างหน้า แต่พระเจ้ากลับรับสั่งให้พวกเขาหยุดรอ

มีหลายครั้งในชีวิตของพวกเราที่พระเจ้าทรงบัญชาให้เราหยุดรอ บางจังหวะของชีวิตเมื่อเราต้องอยู่ในระหว่างการรอคอย เราสามารถอธิษฐานขอการนำจากพระเจ้า และเชื่อวางใจในทางของพระองค์
แม้ว่าบางครั้ง.....

คุณอาจไม่ได้งานที่คุณชอบ ทั้ง ๆ ที่คุณได้พยายามจนถึงที่สุดแล้วก็ตาม
คุณอาจซื้อหาบ้านที่คุณถูกใจไม่ได้
คุณอาจต้องวางสิ่งที่คุณได้เริ่มต้นไว้ก็ได้แล้วได้แต่นั่งรอ
คุณคงเคยประสบปัญหาคล้าย ๆ กันนี้จนต้องทิ้งทุกอย่าง
บางครั้งต้องรอนาน และบางครั้งก็เพียงระยะเวลาสั้นแต่ท้ายที่สุดเงินทองของท่านก็เป็นสนิม และสนิมนั้นจะเป็นพยานปรักปรำท่าน มันจะกัดกินเนื้อของท่านประดุจไฟซึ่งท่านได้สะสมไว้สำหรับวันสุดท้าย

พระเจ้าอาจไม่ทรงสำแดงให้เราเห็นอย่างชัดแจ้งว่าเหตุใดเราต้องรอ ชีวิตอาจรู้สึกถึงความน้อยใจและอาจคิดว่า ฉันเป็นเพียงสิ่งมีชีวิตเล็กๆภายใต้ฟากฟ้าอันกว้างใหญ่ไพศาล บนพื้นโลกที่ไม่มีความสำคัญอะไร ในสายพระตาของพระเจ้า เรามีคุณลักษณะเฉพาะที่มีคุณค่ายิ่งนัก และไม่มีใครมีลักษณะเฉพาะอย่างที่เป็นได้ คือเป็นสิ่งทรงสร้างที่พระเจ้าทรงสร้างให้มีฐานะต่ำกว่าพระองค์แต่เพียงหน่อยเดียว เป็นสิ่งทรงสร้างที่สามารถมีสัมพันธภาพใกล้ชิดกับพระเจ้าพระผู้สร้างในแผ่นดินใหม่

พระเจ้าทรงเห็นคุณค่าชีวิตของเราด้วยความเข้าใจไม่ใช่ทรัพย์สิน เงินทอง ทรงทราบดีว่าแต่ละวันเป็นอย่างไร และ พระองค์ทรงรักเรามากแม้เราจะบกพร่องต่อการรักผู้อื่นแต่ พระองค์ยังทรงรักเราเสมอความรักของพระเจ้ามีให้สำหรับทุกๆ คน